Het is 2 uur 's nachts. Ik ben klaarwakker en kan niet stoppen met nadenken. Dus gaat de laptop aan en ik begin te tikken.
Wat me maanden niet meer is gelukt, kan ik nu ineens in een kwartiertje. Hoe komt het dat een writer's block soms ineens helemaal weg is? Ik ben er gelukkig mee, maar tegelijkertijd ook bang dat ik het morgen allemaal kwijt ben.

Ik zou graag weer meer willen schrijven. Gewoon af en toe dingen kwijt kunnen op papier, en dat er dan toevallig ook nog mensen zijn die het waarderen. Ik weet dat ik het kan, maar het moet er wel uit komen.

Ik luisterde naar het nieuwe album van Katatonia, en ineens was daar de inspiratie eindelijk voor het stukje waar ik al weken mee in m'n hoofd zat, maar wat er niet uit kwam. Gedeeltelijk autobiografisch. Ik twijfel nog steeds of ik het wel moet posten, maar ik lees het morgen na en dan kan ik er objectief naar kijken.